บทความ

ย้อนรอยประวัติศาสตร์ : รอยแผลลึกแห่งเอเชีย 6 สัปดาห์ทมิฬใน "การสังหารหมู่ที่หนานกิง"

ในหน้าประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 และสงครามจีน-ญี่ปุ่น หากจะเอ่ยถึงเหตุการณ์ที่สะเทือนขวัญและแสดงให้เห็นถึงด้านมืดที่สุดของมนุษย์ หนึ่งในนั้นย่อมหนีไม่พ้น " การสังหารหมู่ที่หนานกิง" ( Nanjing Massacre) หรือที่โลกตะวันตกขนานนามด้วยความหดหู่ว่า "The Rape of Nanking" จุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรม เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1937 เมื่อกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นรุกคืบเข้ายึดเมืองหนานกิง ซึ่งขณะนั้นเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐจีน ทันทีที่เมืองแตกในวันที่ 13 ธันวาคม 1937 แทนที่กองทัพผู้ชนะจะปฏิบัติต่อเชลยและพลเรือนตามกฎการสงคราม สิ่งที่เกิดขึ้นกลับกลายเป็นการเริ่มต้นของฝันร้ายที่ยาวนานถึง 6 สัปดาห์ ความโหดร้ายที่ยากจะจินตนาการ ในช่วงเวลานั้น ทหารญี่ปุ่นได้เปลี่ยนเมืองหลวงที่เคยรุ่งเรืองให้กลายเป็นแดนสังหาร ทหารจีนที่วางอาวุธและพลเรือนจำนวนมหาศาลถูกกวาดต้อนไปสังหารด้วยวิธีการทารุณผิดมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นการตัดศีรษะ การฝังทั้งเป็น หรือการใช้มนุษย์เป็นเป้าซ้อมยิง แต่สิ่งที่สร้างความเจ็บปวดร้าวลึกที่สุด คือการล่วงละเมิดทางเพศสตรีชาวจีนจำนวนมหาศาล ตั้งแต่เด็กหญิงไปจ...

เมื่อไฟในใจมอดดับ แต่ "ไฟล์บังคับ" ของชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อ

               เคยไหม...ที่รู้สึกเหมือนพลังงานในตัวลดลงจนเหลือศูนย์ เหมือนแบตเตอรี่ที่กะพริบเตือนเป็นสีแดง แต่หน้าจอชีวิตกลับยังเต็มไปด้วยโฟลเดอร์ที่เขียนว่า "งานด่วน", "บิลค่าใช้จ่าย", "ความรับผิดชอบต่อครอบครัว" และอีกสารพัด "ไฟล์บังคับ" ที่คุณไม่สามารถกด 'Delete' หรือ 'Postpone' ได้                  ความรู้สึกนี้คือภาวะ "หมดไฟ" (Burnout) ที่เกิดขึ้นท่ามกลางความเป็นจริงที่เรียกว่า "ชีวิต" มันคือสภาวะที่จิตใจอ่อนล้า ร่างกายอ่อนเพลีย และแรงจูงใจเหือดหายไปจนหมดสิ้น แต่โลกภายนอกกลับไม่เคยหยุดหมุนตามเรา เรายังต้องตื่นไปทำงาน ยังต้องจ่ายค่าผ่อนบ้าน และยังต้องเป็นที่พึ่งให้ใครสักคน                คำถามคือ...แล้วเราจะทำอย่างไรดีล่ะ?                เมื่อการ "หยุดพัก" แบบถาวรไม่ใช่ทางเลือก ลองใช้วิธีเหล่านี้เพื่อประคับประคองชีวิตและค่อยๆ เติมเชื้อไฟให้กลับมาอีกครั้งทีละน้อย          ...

เค้ากลับมาแว้วววว^^

     ลืมไปแล้วว่าตัวเองมีบล็อคนี้อยู่ จนกระทั่งมีบางเรื่องราวที่มันกระทบใจอย่างจัง...จนรู้สึกได้ว่า เราควรต้องลุกมาทำอะไร เพื่อประโยชน์ของผู้อื่นบ้างในเรื่องที่เราเคยมีประสบการณ์ผ่านมา.........      ถึงแม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในการใช้ชีวิตคู่ แต่เชื่อว่าจากประสบการณ์  และประสบกาม การมีคนรัก หรือคนที่ไม่รัก แต่มีความสัมพันธ์ด้วยก็ไม่น้อยไปกว่าคนอื่น และเชื่อว่าสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับเรา ก็น่าจะเคยเกิดขึ้นกับคนอื่นบ้างเหมือนกัน >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>       ไปกันคร่าาาาา  เดี๋ยวเราจะไปติดตามเรื่องราวความรักในแบบฉบับ... " Pat' Story " กันนะคร้าาาาา.....รับรองได้ว่า เจาะถึงกึ๋นทั้งชายไทย และต่างชาติ.... จากประสบการณ์การแต่งงานแค่ครั้งเดียว แต่มีแฟนนับไม่ถ้วน.... >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>ไปติดตามกันเลยคร่าาาาา^__^

Live is so hardest..

       บางทีชีวิตมันก็ไม่ได้เป็นไปตามที่เราหวังสักเท่าไหร่ แต่ทำไมมันถึงต้องผิดหวังตลอดด้วย...การมีคนที่เรารัก แต่กลายเป็นว่าเค้าไม่รักเรา แบบนี้มันน่าเศร้าเกินไปมั้ย ทำไมเมื่อมีผู้หญิงที่รัก จึงต้องมีผู้ชายที่ไม่รัก หรือรักเผื่อเลือกด้วย...ไม่เข้าใจจริงๆ               แต่ไม่ว่าจะยังไงชีวิตของคนเราก็ต้องดำเนินต่อไป อาจมีหลายคน หลากหลายเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาให้ได้คิด ขอเพียงกำลังใจจากคนที่รักสักนิด มันจะผิดมากมั้ย....                Sometimes life is not possible as l want. why it's always be disappointed .I have someone for love. But he doesn't become to my love. Is that too sad ? Why when a women have love, A man doesn't want love? Or even alternative, too ... I don't really understand.        But no matter what people's lives, I must continue.Many people through the various stories come to realize.I want some encouragement from my lo...

ความรักมิใช่สัมผัสได้ด้วยมือ...แต่สัมผัสได้ด้วยใจ

เคยมีคนบอกว่าเวลาที่เรามีความรักอะไรๆมักจะดูสวยงามไปหมด...แต่ในความเป็นจริงแล้วมันเป็นเช่นนั้นจริงๆหรือเปล่า สิ่งหนึ่งที่เราได้รับรู้จากการมีความรักนั้นคือ.. ทำไมเวลามันเดินเร็วจังอยากอยู่กับคนที่เรารักให้นานๆ อยากให้เวลามันหยุด... แต่มันก็เป็นไปไม่ได้..การที่คนๆหนึ่งมีความรักมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆนะ ลองคิดดูซิ คนๆหนึ่งที่มาจากไหนไม่รู้ มีความแตกต่างกันในหลายๆด้าน แล้วจู่ๆก็พุ่งตรงเข้ามาจับจองพื้นที่ในหัวใจเรา... คงไม่ใช่แค่ใช้มือหยิบจับเอามาใส่ใจไว้แน่....... แต่การที่เราจะรัก จะชอบใครสักคนหนึ่ง...บางครั้งเวลาก็ไม่ได้ช่วยอะไรเรานักหนาหรอก เพราะหลายๆคน ก็คงคิดว่าการได้รัก หรือการเป็นที่รักของใครสักคนหนึ่ง คงจะมีความสุขมาก.... หลายคนมองว่าห้วงเวลาที่มีความรัก..ช่างเหมือนกับอยู่ในสวรรค์จริงๆ แต่ก็มีไม่น้อยเลยนะที่มอบความรักให้ใครสักคนไปแล้ว...แต่ไม่ได้รับตอบเลย และนี่ก็คือปัญหาที่ว่าทำไมถึงมีคนอกหักมากขึ้นๆ ... จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนยิ่งแสวงหาความรักมากขึ้นเท่าใดมันก็ยิ่งจะหนีห่างจากเราไปทุกที.. และเพราะความรักอีกนั่นแหละที่ไม่ใช่วัตถุ...

why you do that?

...ไม่แปลกเท่าไหร่ ที่คำถามประโยคนี้จะเริ่มขึ้น หลังจาความสัมพันธ์จบลง มีคนจำนวนไม่น้อยชอบตั้งคำถามว่า " ทำไม เค้าถึงทำแบบนั้น " " เค้าไม่รู้หรือยังไรว่าเรารักเค้า " เรื่องง่ายๆ แบบนี้ทำไมต้องถาม...ก็สิ่งที่เค้าแสดงออกนั่นแหละ เค้าบอกเราแล้ว่า " เค้าไม่ได้คิดอะไรกับเรา " เฮ้อ!!! ทำไมรู้สึกเศร้าใจแบบนี้นะ.... ..เคยมั้ยอ่ะ ที่บางครั้งรู้สึกว่างเปล่า ทั้งที่อะไรรอบตัวช่างยุ่งเหยิงไปหมด ก็แค่เพราะคนๆเดียวเมินเฉยกับเราใช่มั้ย ถึงทำให้เราเป็นไปได้ขนาดนี้.. เอ๊ะ!!... หรือว่าเค้าลืมเราไปแล้ว " Do you remember me ? " " Why you do that for me? " เรื่องแบบนี้ ไม่มีคำตอบ เพราะคำตอบมันอยู่ในคำถามไปแล้ว.. ใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้าง??? ความรู้สึกเหมือนถูกลืม...ลืมไปว่าเราเคยรักกัน..เศร้าๆๆ